ژن خوب

گاهی آدمها همدیگر را میدرند. تکه پاره های طرف را میگذارند ته کیفشان وکنار دروغهای بزرگ وکوچکشان باخود میبرند. گاهی آدمها لبخند پیروزمندانه میزنند درحالی که ته نگاهشان همان اعماق وجودشان که فریادشان میزند پلیدی و باخت شان را داد میزند . گاهی آدمها گرگ میشوند که از درندگی گرگ مقابل درامان باشند لیکن چون ذاتشان خرگوش بچه ای بیش نیس بازهم دریده میشوند چراکه برای گرگ بودن ویاحتی شدن بایستی در،ذات آدمی گرگ بودن باشد وقتی نباشد وبا دلت زجدگی کنی بازهم دریده میشوی.

گاهی آدمها بی خداحافظی میروند. بی عذرخواهی. بی توضیح. وگمان دارند کافیست برای دریدن لیک دست بالای دست بسیار است.

زندگی می آموزد که دلی بشکنی دلت شکسته میشود. کلامی به ناحق ازسر عناد برای دریدن دیگری بگویی روزی شهادت دروغی نصیبت میشود وسرت بالای دار میرود. برای غیر بد بخواهی بد می آید و چرخ گردون میچرخد نه زمین ساکن است نه زمانه نه تقدیر نه سرنوشت.

زندگی وزمین با همه بد و خوب ش می آموزد تاوان بدی ها را با سود ش روزی خواهی دید. این دنیا حساب پس میدهیم سپس برای حسابرسی به عالم دیگر میدهیم.

و

آدمها گرگ ند مگر خلافش ثابت شود اگروجدان شان نلرزد ، پس ذات شان و پیشینه شان هم گرگ است.

وچه ننگ گرگ بیایی و گرگ بمانی و گرگ هم بروی بی آنکه هدف خلقت را گرگ نرفتن ندانی....

چکیده از آثاری درباره حضرت زهرا (س)...