سیاست, از جمله واژه هایی ست که در تاریخ بشر استعمال روزمره داشته است. و همراه ملک ، حکومت ، کشورداری در زبان سیاست, اسلامی هم بارها مورد استعمال بوده و باید متذکر گشت که در اسلام نگاه تربیتی دارد و با جهت دهی به خیر و فضیلت همراه است. برخلاف محوریت شهر و مدینه ، که در غرب ریشه دارد در اسلام بیانگر مدیریت و تربیت است.
درمستند ترین متونی که میتوان اشاره کرد زیارت جامعه کبیره که بارها در این حیطه سخن گفته شده ست.
درسنت اسلامی هدف و رابطه سیاسی مدینه فاضله است. و برای رسیدن به سعادت حقیقی باید از سیاست, سود برد. به عبارتی سیاست, تربیت انسانها در جهت رسیدن به صلاحیت کمالی آنها و کشاندن انها به خیر است.
جای تاسف است که در غرب سیاست, با اومانیسم عجین گشته است که اوج آنرا در تعریف لاسول میتوان یافت :
سیاست, علمی است که به ما می آموزد چه کسی می برد و چه می برد و کجا می برد و چرا می برد؟
اما...
سیاست, مهدوی, برمبنای سنت سیاسی اسلام ، سعادت را غایت خود قرار می دهد.در دعای افتتاح برجسته ترین سیمای سیاست, مهدوی, سیمای دولت کریمه مهدوی, ترسیم شده است.
بدین معنا که انسان با حرکت در جهت خیر سعادت اخروی خود را هم به ارمغان می آورد و این سیاست, مهدوی, ست.
مفصل این بحث در پست های بعدی انشاله به مدد الهی و دعای تعجیل در فرج حضرت ولی عصر ادامه خواهد یافت.
یاعلی
برچسب:
نویسنده: پارسا فراهانی